Gotowe ciasto tnę na trójkąty i nakładam łyżeczkę. Te rogaliki w lipcu znikają jeszcze ciepłe

Z gotowego ciasta francuskiego da się zrobić wiele, ale w sezonie na owoce zamieniam je w rogaliki nadziewane dżemem. Choć można wziąć gotowy przetwór, wolę przygotować własny na świeżo. Nie zabiera to dużo czasu, a środek z porzeczek to strzał w dziesiątkę.

Przygotowanie dżemu do rogalików

Robię go szybko z czarnych porzeczek, które mają wysoki poziom pektyn i szybko gęstnieją z dodatkiem cukru. Zasypuję nim owoce i podgrzewam z łyżką wody, aż ich objętość znacznie się zmniejszy. Następnie masę trzeba całkiem ostudzić. Równie dobrze można użyć domowych przetworów albo dżemu ze sklepu. Sprawdzą się zwłaszcza twarda marmolada, gęste powidła śliwkowe lub dobry dżem. Oprócz porzeczkowego może być agrestowy, wiśniowy, malinowy czy z innych owoców, jak również konfitura.

Chociaż wiele produktów ma zbyt rzadką konsystencję, można to naprawić. Sprawdzonym sposobem jest dołożenie do przetworu skrobi ziemniaczanej. Podczas pieczenia żeluje i wchłania nadmiar soku, który dzięki temu nie wycieka z wypieków. Wystarczy łyżeczka na 250 g, a w przypadku porcji w przepisie (180 g) można odmierzyć 3/4 łyżeczki. Jeśli chcę użyć skrobi do gorącej masy w garnku, rozpuszczam ją w małej ilości zimnej wody, mieszam wszystko razem i zagotowuję.

Tak robię rogaliki ze świeżym dżemem

Na ten wypiek używam gotowego ciasta francuskiego z lodówki. Jest wygodniejsze niż mrożone, które trzeba wyjąć wcześniej. Kroję je w cienkie i długie trójkąty, które mają wysokość krótszego boku. Wtedy mogę nakładać po łyżeczce gęstego dżemu na szeroki koniec, a potem zwijać rogaliki.

Ważnym zabezpieczeniem przy ich formowaniu jest zlepienie boków. Gdy obawiam się, że dżem może jednak wypłynąć, dokładnie dociskam ciasto wokół porcji. Gotowe zawijasy zginam w półksiężyc tak, by ostra końcówka trójkąta znalazła się pod spodem. Inaczej może odstawać i się przypalać. Przed pieczeniem smaruję wierzch rogalików żółtkiem. Można wymieszać je z łyżką mleka lub nim zastąpić, bo wtedy robią się mniej brązowe. Piekę je w temperaturze optymalnej dla ciasta francuskiego, czyli 200 stopni Celsjusza.